සාහිත්ය මාසයේ පුරාජේරු සහ තිත්ත ඇත්ත
සැප්තැම්බර් මාසය නම් කර තිබෙන්නේ සාහිත්ය මාසය ලෙස. මේ දිනවල සාහිත්ය සම්මාන උළෙල , පොත් ප්රදර්ශන , සාහිත්ය දේශන සහ සංවාද පිරී ඉතිරී යනවා. නමුත් සාහිත්ය ක්ෂේත්රය ඔසවාලීම සහ කියවීමේ අගය ගැන කණ පිරෙන්නට ලැබෙන පුරාජේරු කතා යථාර්ථයක් කර ගැනීමට තිබෙන බාධාව ගැන වැඩි කතාවක් නෑ. ඒ බාධාව මූල්ය බාධාවක්. පොත්පත්වල මිල මෑත කාලයේදී විශාල ලෙස ඉහළ ගියා. දැන් සාමාන්ය නවකතාවක මිල රුපියල් 2000 සීමාව පැන ඇති අතර අවම පිටු සංඛ්යාවක් සහිත කවි පොතක් රුපියල් 500 -750 අතර මිල වෙනවා. විවිධ විෂය සම්බන්ධයෙන් ලියැවුණු පොත් ඊටත් වඩා මිල වැඩියි. පොත්වල මිල මෙතරම් ඉහළ යන්නේ ඇයි ? ඒ හේතුව ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදලේ වැඩසටහනට යටත්ව ආණ්ඩුව පනවා තිබෙන ඉතාම අසාධාරණ බදු. අපි මේ ගැන සවිස්තරාත්මකව බලමු. ආණ්ඩුව මේ වනවිට එකතු කළ අගය මත බද්ද හෙවත් වැට් බද්ද අය කිරීමේ සීමාව වාර්ෂිකව රුපියල් මිලියන 60 ක සීමාවේ තිබෙනවා. එය වාර්ෂිකව රුපියල් මිලියන 36 ක පිරිවැටුම දක්වා පහත හෙළීමට අපේ්රල් මාසයේදී යෝජනා කළත් පැමිණි දැවැන්ත විරෝධතා නිසා එය හකුළා ගත්තා. වාර්ෂිකව රුපියල් මිලියන 60 ක පිරිවැටුම තේරෙන භාෂාවෙන් කියනවා නම්...
